In 1997 vertelde Wolfgang Palaver, die René Girard op een congres over geweld in films inleidde, dat hij drie Franse intellectuelen had gekend die bij de zuidelijke toren van de Nôtre Dame plechtig gezworen hadden, deze man niet te kennen. De anekdote is illustratief voor de receptie van Girards werk in het laatste kwart van de twintigste eeuw: in de tijd dat filosofen als Foucault, Lacan en Derrida begonnen door te breken kwam Girard met inzichten die daar haaks op stonden. Zijn afkeer van postmoderne denkbeelden, zijn opvattingen over de waarheid in romans en zijn niet-sacrificiële interpretatie van de bijbel maakten zijn persoon er bij een aantal wetenschappers niet populairder op. Toch zijn verschillende van zijn studies inmiddels klassieke universitaire leerboeken geworden en is zijn werk in vijftien talen vertaald. Girard ontving vele prijzen voor zijn werk, recentelijk de Grand prix de Littérature Henri Gal voor zijn boek Les origines de la culture (Paris: Desclée de Brouwer, 2004). Zie ook Korte biografie.

Linkse materialist of reactionair

Politiek gezien is Girard aangevallen als een linkse materialist, wiens ideeën het begrip van het heilige verzwakken, maar ook als een reactionair wiens opvattingen over sociale hiërarchie en offer bijna fascistisch zijn. Psychoanalytici voelden zich door hem aangerand en hebben betoogd dat hij Freud niet begrepen heeft. Hij is afgedaan als intellectuele fanaticus die slechts uit is op een nieuwe christelijke apologetiek. Een overzicht van vroege kritieken staat afgedrukt aan het eind van de pocket-editie van La violence et le sacré (1972). Fundamentele kritiek levert Vergote (zie Nederland en België).

School

Girard heeft school gevormd; zijn boeken zijn in tientallen talen vertaald. Waren er na het Cérisy-colloquium (1983) al tal van discussiegroepen, in 1990 richtten vrienden en leerlingen de interdisciplinaire en transatlantische vereniging COV&R (Conference on Violence and Religion) op, die zich laat inspireren door zijn inzichten. Jaarlijks vinden bijeenkomsten plaats, gewijd aan een specifiek onderwerp, afwisselend in de Verenigde Staten en Europa. Aan de universiteit van Innsbruck wordt een zeer uitgebreide website onderhouden, waarop vrijwel alles te vinden is wat er op het gebied van de mimetische theorie gepubliceerd is, met tientallen links naar onderzoekscentra, verspreid over de hele wereld. COV&R geeft enkele malen per jaar een Bulletin uit. En er is sinds 1994 het tijdschrift Contagion. Journal of Violence, Mimesis and Culture. Zie voorts het online tijdschrift Anthropoetics.